Долги години анимацијата беше третирана како простор резервиран за детска фантазија, семејна забава и безопасни приказни. Во колективната перцепција, цртаниот филм беше бегство од реалноста, а не судир со неа.
Понекогаш филмовите не стареат. Не затоа што се безвременски во класична смисла, туку затоа што светот постојано ги прави повторно актуелни. „Персеполис“ („Persepolis“) е токму таков филм – интимна исповед, политички манифест и човечка хроника што и ...