Насловот „Седатив за самотија“ звучи како нешто што треба да нè смири, но и како признание дека сме осамени. Во свет во кој сме постојано поврзани, опкружени со луѓе, слики, пораки и информации, осаменоста не исчезнува, напротив, понекогаш станува уште повидлива.
Младиот поет и автор на „Уриел“, Урош Ѓоровиќ, за телото како поетски простор, наградите, новата книга „Глад за светот што пее“ и книжевната сцена што се создава без граници Урош Ѓоровиќ е еден од младите поетски гласови од регионот кој со „Уриел“ привлече внимание и ги освои ...